Χοιρινές μπριζόλες και λίπος

Ποια είναι η διατροφική αξία του χοιρινού; Ποιες χοιρινές μπριζόλες έχουν περισσότερο λίπος και ποιες είναι οι διαφορές από το κοτόπουλο;

Χοιρινές μπριζόλες και λίπος: μερικές γενικές γνώσεις

Το χοιρινό είναι ένας τύπος κρέατος που προτιμούμε συχνά και το καταναλώνουμε στην χώρα μας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Οι χοιρινές μπριζόλες είναι μια αγαπημένη κοπή χοιρινού κρέατος και στην αγορά μπορούμε να βρούμε μπριζόλες λαιμού, μπριζόλες από το επάνω μέρος της σπάλας του χοιρινού (σπαλομπριζόλες), μπριζόλες από τα πλευρά (παΐδια) καθώς και κόντρα μπριζόλες.

Οι μπριζόλες λαιμού είναι γενικά πιο λιπαρές αλλά και πιο μαλακές και εύγευστες στο μαγείρεμα, ενώ οι μπριζόλες από τα πλευρά είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς καθώς έχουν ένα κομμάτι με λίπος “το ακρομπρίζολο” αλλά και ψαχνό, το λεγόμενο “στρογγυλό” που είναι καθαρό άλιπο κρέας. Οι μπριζόλες από τα πλευρά που κόβονται σε ένα μεγάλο ενιαίο κομμάτι, το λεγόμενο “καρέ” ή αλλιώς “μπριζολίκι” είναι επίσης πολύ λιπαρές. Οι κόντρα μπριζόλες είναι γενικότερα οι λιγότερο λιπαρές αλλά και πιο ευαίσθητες στο στέγνωμα στο μαγείρεμα.

Χοιρινές μπριζόλες και διατροφική αξία: μια σύγκριση με το κοτόπουλο

Το χοιρινό έχει παρόμοια θρεπτική αξία με το κοτόπουλο. Ωστόσο, το χοιρινό είναι ελαφρώς υψηλότερο σε θερμίδες, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και λίπη. Το χοιρινό είναι επίσης συνολικά πιο πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα, καθώς περιέχει μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης C, βιταμίνης D, βιταμινών Β1, Β2 και Β12, ασβεστίου, καλίου, φωσφόρου και ψευδαργύρου. Από την άλλη πλευρά, το κοτόπουλο είναι πιο πλούσιο σε βιταμίνη Α , βιταμίνη Κ, βιταμίνες Β3 και Β5 και σίδηρο. Το χοιρινό έχει επίσης αρκετά υψηλές συγκεντρώσεις σε ψευδάργυρο, μαγνήσιο, σελήνιο, χαλκό και χολίνη. Το χοιρινό περιέχει επίσης λιγότερο νάτριο σε σχέση με το κοτόπουλο. 

Με βάση το γεγονός ότι το χοιρινό και το κοτόπουλο δεν περιέχουν σχεδόν καθόλου υδατάνθρακες, ο γλυκαιμικός δείκτης αυτών των τροφών θεωρείται μηδέν (0).

Χοιρινές μπριζόλες: το λίπος του χοιρινού

Το λίπος του χοιρινού είναι “ορατό”, κορεσμένο λίπος, πράγμα που σημαίνει ότι βρίσκεται στις περισσότερες περιπτώσεις περιμετρικά στο κρέας και μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί κατά την διάρκεια της προετοιμασίας του μαγειρέματος. Παρόλα αυτά, η περιεκτικότητα του χοιρινού σε λίπος ποικίλλει ανάλογα με το είδος του ζώου, την διατροφή και την εκτροφή του αλλά και την κοπή που επιλέγουμε να μαγειρέψουμε. Σημασία έχει επίσης και ο τρόπος του μαγειρέματος. Πρόκειται για κορεσμένο λίπος που ανεβάζει την χοληστερίνη και τα λιπίδια του αίματος και σε μεγάλες ποσότητες στο εβδομαδιαίο σιτηρέσιο των ατόμων, συμβάλει στην καθοριστικά στις υπερλιπιδαιμίες. Επομένως, χρειάζεται προσοχή στην επιλογή του κομματιού κρέατος που επιλέγουμε να καταναλώσουμε καθώς και μέτρο τόσο στην ποσότητα των μερίδων όσο και στην συχνότητα κατανάλωσης του χοιρινού στην διατροφή μας.

Χοιρινές μπριζόλες και λίπος

Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι οι:

• Παντσέτες: ενδεικτικά, οι παντσέτες που δεν θεωρούνται ακριβώς μπριζόλες αλλά πρόκειται για κοπή χοιρινού κρέατος από την κοιλιά του ζώου, μπορεί να έχουν λιποπεριεκτικότητα πάνω από το 50%, ανάλογα με το ζώο.
• Οι μπριζόλες λαιμού: είναι πολύ μαλακές και τρυφερές με περιεκτικότητα σε λίπος που μπορεί να φτάσει από το 20% – το 40%, ανάλογα με το ζώο.
• Οι σπαλομπριζόλες: είναι μέτρια λιπαρές, με περιεκτικότητα σε λίπος που μπορεί να φτάσει από το 10% – το 30%, ανάλογα με το ζώο.
• Οι κόντρα μπριζόλες: είναι οι πιο άπαχες, με περιεκτικότητα σε λίπος που μπορεί να φτάσει έως το 10%, ανάλογα με το ζώο.
• Το ψαρονέφρι: πρόκειται για το φιλέτο του χοίρου που μπορεί να έχει λιποπεριεκτικότητα κάτω από 5%, ανάλογα με το ζώο.

⊗Απολαύστε το χοιρινό κρέας με μέτρο και προσέξτε το μαγείρεμα του!

Θέλετε να ξεκινήσετε το δικό σας πρόγραμμα διατροφής; Κάντε κλικ ΕΔΩ 

Πηγές:

1. Αντωνία Τριχοπούλου: «ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΦΑΓΗΤΩΝ», 3^η έκδοση, εργαστήριο υγιεινής και επιδημιολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (επιστημονικές εκδόσεις Παρισιανού, Αθήνα.
2. .Ε. Τζουβάρα – Καραγιάννη : «Σύσταση, χημική ανάλυση και προδιαγραφές βασικών τροφίμων», Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, (Ιωάννινα 2000).